...και του χρονου, σπιτια μας!

Αυτη η κουβεντα ειναι πολυ σοφη... Οσοι εζησαν εδω και οσοι παραμενουν (και περιμενουν) το γνωριζουν πολυ καλα. Πιστευω ομως πως ηρθε πλεον το πληρωμα του χρονου και καιρος να την κανουμε με ελαφρα πηδηματακια!
Να βρουμε τους φιλους, αυτους που αγαπαμε και μας λειπουν, αυτους που οταν μιλαμε στο τηλεφωνο κλαιμε (τουλαχιστον εγω), που μας σκεφτονται και μας υποστηριζουν εστω και νοητα. Να κανουμε πραγματα μαζι, να φτιαξουμε μουσικη, να πουμε τον πονο μας πινοντας (σ' αυτο το τελευταιο δωστε βαση παρακαλω)...
Κι οσο για τη δουλεια, που υποτιθεται μας κραταει μακρια, χμ , κατι θα γινει και μ'αυτο. Καποια στιγμη βλεπεις οτι το "για ενα καλυτερο μελλον", πολλες φορες, το βρισκεις πιο κοντα απο ο,τι νομιζεις.
Αnyway, που λεμε και εδω, ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ να εχουμε ολοι, με υγεια πρωτα, και καλη ανταμωση, ΣΥΝΤΟΜΑ!!!!